“I feel the need, the need for speed”
Ken je deze uitspraak uit de film Top Gun? Hij schoot laatst door mijn hoofd toen ik achter een dame liep die veel te langzaam richting de supermarkt ging. Ik had net in een lekker tempo gewerkt en wilde als pauzemoment even 2 dingen halen bij de supermarkt. In dat lekkere tempo. Not dus. Ik ergerde me, kon haar niet inhalen. En terwijl ik dat opmerkte en mijn gedrag een beetje corrigeerde (haha, ik zie heus wel dat dat hoge tempo niet iedereens tempo is!), startten mijn gedachten een lijntje naar de rest van mijn leven.
Want eigenlijk wil ik zo vaak snelheid. De computer is te traag voor wat ik ermee wil. Als ik iets leuks bedenk, vind ik het een heel gedoe om het te noteren (wanneer komt er een inplantbare chip in je hersens die wat je bedenkt, meteen ergens plot?). ik hoor van anderen dat ik snel praat, en o zo vaak gaan mijn gedachten sneller dan ik uitleggen kan.
Een brein dat altijd vooruit wil
Ik wil ook graag snel tot de kern komen. En als ik eenmaal een idee heb, zie ik het al helemaal uitgewerkt, en wilde ik het liefst dat ik er gisteren al mee aan de slag was gegaan en dat het al bijna ‘klaar’ was.
Coachgesprekken zijn vaak heel vol, omdat veel van mijn klanten óók snelle denkers zijn. Dan leggen we in één gesprek verbanden tussen werk, interesses, talenten, een opmerking van een leidinggevende, een idee van drie jaar geleden en iets wat ze vorige week ineens beseften. En aan een half woord heb je soms genoeg. De sessies zijn daarom soms veel, packed. Dus voldaan en met genoeg ‘werk’ voor tussen de sessies door loopt iemand dan mijn coachkamer uit.
Waarom denken multipotentials vaak zo snel?
Niet iedere multipotential is een snelle denker en snel denken is ook zeker niet exclusief voor multipotentials. Het kan ook zijn dat je wél snel denkt, maar niet snel praat of uit (als je langer behoefte hebt om je mening te vormen). Maar ik zie het wel vaak.
Als multipotential heb je veel interesses en schakel je gemakkelijk tussen verschillende onderwerpen, vakgebieden en perspectieven. Je legt razendsnel verbanden en koppelt iets nieuws aan het andere dat al in je hoofd zit. Waar iemand anders op een gemoedelijk tempo van A naar B naar C denkt, zit jij misschien kort na A al bij F. Je slaat die stappen niet over, maar maakt ze supersnel.
Herken jij jezelf als snelle denker?
Of je een snelle denker bent, herken je onder andere aan deze dingen:
- Mensen zeggen soms dat je te snel gaat
- Je raakt snel verveeld als iemand iets uitgebreid uitlegt wat je allang begrijpt
- Je vindt podcasts, webinars of praatjes vaak veel te langzaam gaan
- Je ziet in een werkoverleg al heel snel meerdere oplossingen, terwijl anderen nog het probleem aan het omschrijven zijn
- Je bent vaak ongeduldig (procedures, herhaling en eindeloos overleg)
- Je hebt continu nieuwe associaties en ideeën
- Je bent in gedachten vaak drie stappen verder
- Je leert supersnel, hoeft boeken niet helemaal uit te lezen, maar koppelt er wel andere informatie aan
- Je springt enthousiast van het ene onderwerp naar het andere — en snapt zelf heel goed hoe die twee met elkaar te maken hebben (maar anderen missen die link dan)
Snelheid is heerlijk. Maar het verschil met anderen kan schuren.
Hoewel jij lekker in je (snelle) flow kunt zijn, is het in samenwerken vaak lastig. Je gesprekspartner is nog niet zo ver. Dan kun je ongeduldig worden en je gaan ergeren. Anderen kunnen je de feedback geven dat je te snel gaat, of het zelfs overtuigd helemaal niet met je eens zijn (tot je de stappen uitlegt die zij niet meteen zagen). Je kunt dingen snel saai vinden, terwijl anderen nog volop genieten.
Ook kun je jezelf niet altijd bijhouden. Leuk al die ideeën, maar als je de tijd niet neemt om ze uit te voeren, kan dat behoorlijk matig aanvoelen. Dan voelt het als een last, als drukte, of als onrust.
Iets anders: als jouw tempo van nature hoog is, kun je het verkeerd interpreteren als je ineens langzaam gaat. Stel, je doet eens een middag heel weinig nuttigs. Of je neemt langer de tijd om een beslissing te nemen. Een project dat maar niet wil vlotten. Dat kan voelen als rot, of zelfs als falen.
Terwijl niet alles snel hoeft te gaan! Sterker nog: sommige dingen hebben tijd nodig, en slow is soms the way to go. Ook jij kunt hierin differentiëren.
Je hoeft jezelf niet af te remmen
Hoewel jouw omgeving je vast af en toe zegt dat je rustig aan moet doen, ben ik daar niet zo’n voorstander van. Waarom zou je? Jij floreert, jouw brein floreert bij je eigen tempo, lekker veel uitdaging, informatie en snel schakelen. Laat dat je uitgangspunt zijn, zo veel als kan. Omring je met mensen die dat óók zo doen, en die dat prettig vinden. Zorg voor voldoende complexiteit en afwisseling in je werk. Geef ideeën een plek waar je ze kwijt kunt (schrijf ze op of teken ze!), zodat ze niet allemaal meteen uitgevoerd hoeven te worden.
En leer communiceren over hoe het voor jou werkt, en wat er in jouw hoofd gebeurt. Als je merkt dat het nodig is, neem dan wél die tijd en moeite om tussenstappen uit te spreken. Maar je hoeft je natuurlijke snelheid niet weg te poetsen om beter in de wereld te passen. Maar ‘standje straaljager’ hoeft ook niet altijd aan 😊.
Soms is kalmte, een nachtje over een idee slapen of even iets laten bezinken heel gezond en wijs.
Maar ‘the need for speed’ zal waarschijnlijk altijd wel blijven.
Geniet ervan! Maar besef dat jij zélf aan het stuur zit en kunt bepalen wanneer je wilt vertragen.
Herken je je als multipotential, en wil je andere multipotentials leren kennen?
Dan is het Multipotential Café iets voor jou? Lekker sparren met gelijkgestemden, die soms nét associatief en snel denken als jij. En niet raar opkijken als je vertelt hoeveel dingen je doet of hoe snel je op iets uitgekeken bent.
Bekijk hier wanneer het eerstvolgende Multipotential Café is en meld je direct aan.
